ΕΚΕΙΝΟΣ ΟΛΟ ΑΝΑΤΕΛΛΕΙ Ή ΕΜΕΙΣ ΟΛΟΕΝΑ ΔΥΟΥΜΕ;

O 

Μερικές είναι όμορφες

Μερικές είναι παντοτινά όμορφες

μια ομορφιά ψυχής τις γλυκαίνει

παθαίνουν την εσωτερική φύτρωση του φωτός

που τις κάνει λιγότερο γερασμένες

κι όσα χρόνια τις συναντώ στον δρόμο μου

προσέχω ότι το φως ισοφαρίζει με την υγράδα τους

και δεν διακρίνεται το χνούδι ή μόλις.

Όταν είμαστε καλοπροαίρετοι, το φως μαλακώνει

και μαλακώνει κι εμάς.

 

 

 

Η αντίθετη σχέση

Η γαμιαία σχέση είναι οριστική, ξεκάθαρη

και με τα χρόνια ανθεχτική, τελειωτική,

ανακουφίζει και αναπαυτική,

έχει ορίζοντα και συμφιλιώνει

εξαντικειμενικεύεται μ’ ένα παιδί.

Ενώ εσύ μπήγεις τις τσιρίδες, ξεσπάς για όλα,

Στουρμ ουντ Ντρανγκ έχεις γίνει,

Μέγγενη της ψυχής, θύελλα.

 

 

 

 

Ήλιος στην σκοτία

Ήλιος και δυνατότερα, και Μάρτιος

το κρύο του χειμώνα σπάει,

η υγρασία μαυρίζει τους παλιούς σουβάδες

κι εξατμίζει τις μούχλες από τα κλαδιά.

 

Η άνοιξη ξανοίχτηκε στην αμυγδαλιά

με γοητεύει με την παρθενική της εμφάνιση,

μου πιπίζουν νέοι σπίνοι, τιτιβίζουν καινούρια πουλιά,

τα σπουργίτια της πόλης φτερουγίζουν στο ύψος τους

και της ψυχής μου, κατεβάζουν τις παλιές ψυχές από τα δώματα

και ήχοι χαϊδεύουν τα τρίχινα αφτιά των θνητών

μα εγώ, παρ’ όλο το καλιμαύχι της χαράς

έχω χάσει το θάρρος μου, θα πιω,

όλο συνάχι έχω, όλο παλιώνω.

 

 

Περί ποιητικής

Δεν είμαι το ανθεχτικό είδος

να σαλιαρίζω με την ομορφιά σαν κάτι

που πέρα ώς πέρα βρέχει:

μ’ επηρεάζουν τα επίκαιρα.

 O 

Υγρασίες

Είχαμε καθίσει για καφέ το απόγευμα,

Πέμπτη όπως πάντα,

ήλιος λιτός Φεβρουαρίου και γλυκός σαν Οκτωβρίου

με αρκετά πουλιά στις φυλλωσιές

και ποικιλία τζαζ από τα σαθρά ηχεία.

Κουβεντιάζαμε διάφορα και είχες σκαλώσει τα πόδια σου

στην τρίτη καρέκλα,

τα γόνατα και η ανεβασιά τους είχαν πάρει την κλίση

προς την θηλυκιά λεκάνη σου και τους μηρούς

και οι καμπύλες του μπλουτζίν μού φέρναν έξαψη.

            Αποήπιαμε,

γύρισα στον ξενώνα και μπήκα στο μπάνιο

γιατί είχα μουσκευτεί καθισμένος αντίκρυ σου.

Τι είν’ η ζωή, παρά μερικά ευτυχισμένα περιστατικά

αυτού του τύπου σε ποικίλες εκδοχές.

Είχε να μου συμβεί από τα μαθητιά πάρτι

τότε που ανοίγαμε «τρύπες στα μπούτια» με Ανταμό-

αλλά την distance-ρεύση, χωρίς αγγίγματα-χουφτώματα,

την άναφη, είχα να την πάθω από το δημοτικό,

την φευγαλέα γλυκούτσικη γλύκα που τρεμίζει.

Θέκκιου, εκ των υστέρων

για το άθελά σου σκόπιμο ποζάρισμα.

 florina2