ΤΟ ΚΕΡΙ ΑΠΟ ΛΙΠΟΣ ΤΟΥ ΧΑΝΣ ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΑΝΤΕΡΣΕΝ

christmas-candle-artistic-wallpaper-1920x1080-2448

Τσιτσίριζε και σύριζε η φωτιά καθώς οι φλόγες έκαιγαν το καζάνι… Ήταν ένα καλούπι για κεριά και μέσα από αυτό το ζεστό καλούπι βγήκε ένα αψεγάδιαστο κερί. Μασίφ, ολόλευκο και λεπτό. Το Κερί από Λίπος ήταν τόσο καλοσχηματισμένο που όποιος το έβλεπε πίστευε πως ήταν μια υπόσχεση για ένα λαμπρό και φωτεινό μέλλον – υποσχέσεις που ο καθένας μας θα ήθελε να κρατήσει και να εκπληρώσει.

Ένα όμορφο μικρό πρόβατο ήταν η μητέρα του Κεριού, και πατέρας του το χωνευτήρι. Το Κερί είχε πάρει από τη μητέρα του το αστραφτερό λευκό του σώμα και μια αμυδρή ιδέα για τη ζωή, αλλά από τον πατέρα του είχε πάρει τη λαχτάρα για τη ζωντανή φωτιά που τελικά θα άναβε το φιτίλι στο σώμα του κι αυτό μετά θα έλαμπε για χάρη του όσο ζούσε.

Με αυτό τον τρόπο γεννήθηκε και μεγάλωσε το Κερί από Λίπος. Και βγήκε στη ζωή με τις καλύτερες προσδοκίες και τα πιο φωτεινά όνειρα. Εκεί συνάντησε τόσα πολλά, μα πάρα πολλά παράξενα πλάσματα με τα οποία έκανε παρέα θέλοντας να μάθει τη ζωή – και ίσως να βρει ένα μέρος να του ταιριάζει. Αλλά το Κερί πίστευε πάρα πολύ στον κόσμο, έναν κόσμο που ο καθένας πίστευε μόνο στον εαυτό του και καθόλου στο Κερί από Λίπος. Έναν κόσμο που δεν μπορούσε να καταλάβει την αξία ενός κεριού και γι’ αυτό προσπάθησε να χρησιμοποιήσει το Κερί για δικό του όφελος, κρατώντας το τις περισσότερες φορές με λάθος τρόπο. Η πεντακάθαρη κι ολόασπρη επιφάνειά του με τον καιρό ξεθώριασε από τα μαύρα δάχτυλα που άφηναν ολοένα και μεγαλύτερες μουτζούρες πάνω του ώσπου το σώμα του Κεριού καλύφθηκε εντελώς από τη βρόμα του κόσμου που το περιτριγύριζε και το πλησίαζε όλο και πιο πολύ. Τόσο πολύ που το Κερί δεν άντεχε άλλο, καθώς δεν μπορούσε να ξεχωρίσει τη βρομιά από την καθαρότητα. Μέσα του όμως παρέμενε πεντακάθαρο κι αμόλυντο.

Οι ψεύτικοι φίλοι ανακάλυψαν πως δεν μπορούσαν να αγγίξουν την ψυχή του Κεριού και θυμωμένοι το πέταξαν λέγοντας πως ήταν άχρηστο. Η βρόμικη εξωτερική επιφάνειά του κρατούσε και τους καλούς σε απόσταση – φοβισμένοι καθώς ήταν μήπως και βρομίσουν με μουντζούρες και λεκέδες έμεναν μακριά.

Το καημένο το Κερί από Λίπος έμεινε μόνο κι απομονωμένο, μην ξέροντας τι να κάνει. Οι καλοί το είχαν απορρίψει, και τώρα συνειδητοποιούσε πως ήταν μόνο ένα εργαλείο για να κάνει και να δείχνει το κακό. Ένιωθε πολύ, απίστευτα πολύ, δυστυχισμένο γιατί είχε ξοδέψει τη ζωή του μάταια. Για την ακρίβεια είχε ίσως λερώσει το καλύτερό του χαρακτηριστικό. Δεν μπορούσε καθόλου να καταλάβει γιατί είχε γεννηθεί ή πού ανήκε – ίσως βρισκόταν σε τούτη τη γη για να χαλάσει τον εαυτό του και τους άλλους.

Όλο και πιο πολύ, όλο και πιο βαθιά συλλογιζόταν. Αλλά όσο περισσότερο σκεφτόταν τον εαυτό του τόσο πιο πολύ αποκαρδιωνόταν – δεν έβρισκε κάτι καλό στον εαυτό του, καμία πραγματική ουσία, κανέναν πραγματικό σκοπό για την ύπαρξή του από τότε που γεννήθηκε. Ήταν λες και μια βρόμικη μπέρτα είχε καλύψει τα μάτια του.

Richter, Gerhard - kerze

Τότε ήταν που συνάντησε μία τσακμακόπετρα πάνω σ’ ένα κηροπήγιο. Η τσακμακόπετρα  ήξερε το κερί καλύτερα απ’ ό,τι το Κερί από Λίπος ήξερε τον εαυτό του. Και το κηροπήγιο είχε τόσο καθαρή όψη -μέχρι και στο μικρό χερούλι του- και μέσα του είχε τόσο πολύ καλό! Η τσακμακόπετρα πλησίασε και το Κερί ξεθάρρεψε ενθουσιασμένο – άναψε και η καρδιά του έλιωσε.

Με μιας η φλόγα ξεπετάχτηκε σαν ένας λαμπερός πυρσός που σήμανε μια ευτυχισμένη ένωση. Το φως ξεχύθηκε λαμπερό και καθαρό πλημμυρίζοντας τα πάντα, λούζοντας το δρόμο τους με περισσότερο φως. Οι πραγματικοί του φίλοι τώρα θα μπορούσαν να ψάξουν για την αλήθεια στη λάμψη ενός κεριού.

Το σώμα του Κεριού ήταν αρκετά δυνατό για να διατηρήσει τη φλόγα ζωντανή. Η μια στάλα μετά την άλλη, όπως οι σπόροι μιας καινούργιας ζωής, κυλούσαν γύρω γύρω στο σώμα του Κεριού καλύπτοντας όλη τη βρομιά και το έκαναν πιο παχουλό και πιο δυνατό. Αυτές οι στάλες όμως δεν κάλυπταν μόνο το σώμα του Κεριού αλλά και την ψυχή του. 

Κι έτσι, το Κερί από Λίπος βρήκε το δικό του μέρος στη ζωή. Κι έδειξε πως ήταν ένα πραγματικό κερί, και συνέχισε να φωτίζει για πολλά πολλά χρόνια, δίνοντας ευχαρίστηση όχι μόνο στον εαυτό του αλλά και στους γύρω του.

_____________________

Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

(μτφ. Bookworm Sue)