ΣΤΟ ΡΑΦΙ ΤΟΥ BOOKCROSSER: Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ

Τίτλος: Η σκιά του ανέμου

Συγγραφέας: Carlos Ruiz Zafon

Καταχωρήθηκε από apapsa την 6 Απριλίου 2006

Βαθμολογία: 8/10

Είναι μερικές φορές  που το ταξίδι ενός βιβλίου μπορεί να είναι πιο συναρπαστικό και αναπάντεχο από το περιεχόμενό του. Όταν λοιπόν αυτά τα δύο συμβαδίζουν, μιλάμε πια για «θρυλικά» βιβλία του Bookcrossing. Αυτό το βιβλίο ανήκει σίγουρα σε αυτήν την κατηγορία και πριν  γράψω τις εντυπώσεις μου, θα μου επιτρέψετε  να σας ενημερώσω για το εντυπωσιακό ταξίδι του.

Η πορεία του βιβλίου στο Bookcrossing:

Tο ταξίδι αυτού του βιβλίου ξεκίνησε το 2006 από την «apapsa» ως βιβλιοδαχτυλίδι (Bookring στη γλώσσα του Bookcrossing), δηλαδή ως συνεχόμενη αλυσιδωτή ανάγνωση με προαποφασισμένη σειρά αναγνωστών, πριν μάλιστα το διαβάσει η ίδια. Ένα χρόνο και τέσσερις αναγνώστες μετά, συγγενής ενός bookcrosser το δανείστηκε από τη βιβλιοθήκη του για να το διαβάσει. Μη γνωρίζοντας ότι το περιμένουν άλλοι bookcrossers για διάβασμα, το έστειλε στον ναυτικό άντρα της στη Νότια Αφρική, που ήθελε κάποιο μεγάλο βιβλίο για να περνά τις ελεύθερες μοναχικές του ώρες.  Έτσι, το βιβλίο ταξίδεψε σε Ιαπωνία, Κατάρ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για περίπου ένα εξάμηνο στα χέρια ενός μη bookcrosser ναυτικού, επέστρεψε στον απολογούμενο «aris1», ο οποίος, αφού το διάβασε πια, το έστειλε στην Κρήτη μέσω ΕΛΤΑ και έκτοτε τα ίχνη του χάθηκαν! Επειδή όμως από υπευθυνότητα ο «aris1» είχε φροντίσει, ήδη από τη στιγμή που το βιβλίο ξεκινούσε το υπερωκεάνιο ταξίδι του, να αγοράσει ένα καινούργιο αντίτυπο και να συνεχίσει με αυτό τη σειρά του «δαχτυλιδιού», στο μεσοδιάστημα το βιβλίο δόθηκε σε άλλη bookcrosser.  Εκείνη όμως το ξέχασε στο ράφι της αδιάβαστο για 2 ολόκληρα χρόνια! Το 2009 πια λοιπόν ξαναφτιάχτηκε καινούργια λίστα αναγνωστών με αρκετές προσθαφαιρέσεις  και το 2010 το βιβλίο επέστρεψε αισίως στην αρχική του κάτοχο που επιτέλους το διάβασε και εκείνη! Τον Φεβρουάριο του 2012  το βιβλιοδαχτυλίδι ξεκίνησε και πάλι, με καινούργια λίστα πια, και τον Μάιο έφτασε και στα δικά μου χέρια. Στη χέρι με χέρι παράδοσή του όμως στην επόμενη αναγνώστρια, το βιβλίο – ναι, καλά μαντέψατε – για άλλη μια φορά χάθηκε! Κι έτσι αγοράστηκε εκ νέου (σε νέα έκδοση), για να συνεχίσει το ταξίδι του. Ποιος ξέρει για πόσα χρόνια ακόμη και σε πόσα καινούργια αντίτυπα!

Σε γενικές γραμμές το βιβλίο έχει αφήσει καλές εντυπώσεις στους αναγνώστες του. Ο μέσος όρος βαθμολογίας είναι  8/10. Και αυτό δεν είναι τυχαίο! Δείτε γιατί…

 

Σχόλιο από karjim την Τρίτη 22 Μαΐου 2012:

Μετά από 19 σχολιαστές δεν έχουν μείνει και πολλά πράγματα να πεις. Το μόνο που πρέπει να σημειώσω μάλλον οπωσδήποτε γι’ αυτό το βιβλίο είναι ότι δε θα μπορούσε παρά να είναι απολύτως καλοδεχούμενο στην παρέα του Bookcrossing, καθώς αποκαλύπτει τι γίνεται μ’ εκείνα τα βιβλία που δε διαβάζονται πια, δίνοντας μάλλον έναν εύστοχο τελεολογικό ορισμό για το ίδιο το Bookcrossing: «Σ’ αυτό το μέρος (εννοεί το Κοιμητήριο των Λησμονημένων Βιβλίων), τα βιβλία που κανείς δε θυμάται πια, τα βιβλία που έχουν χαθεί μέσα στο χρόνο, ζούνε για πάντα περιμένοντας να έρθουν κάποια μέρα στα χέρια ενός νέου αναγνώστη, ενός νέου πνεύματος. Στο μαγαζί εμείς τα πουλάμε και τα αγοράζουμε, αλλά στην πραγματικότητα τα βιβλία δεν έχουν ιδιοκτήτη. Το κάθε βιβλίο που βλέπεις εδώ υπήρξε ο καλύτερος φίλος κάποιου.»

Οι εντυπώσεις μου:

Ωραίο, πλούσιο βιβλίο! Με ρυθμό και πλοκή best seller, αλλά με λογοτεχνικότητα στη γραφή, διακειμενικότητα και κοινωνικές και ιστορικές αναφορές. Με μία άκρως ατμοσφαιρική Βαρκελώνη και με ένα πάθος για τα βιβλία και τους καταραμένους. Από τα κείμενα που μπορούν να διαβάσουν και να ευχαριστηθούν όλοι, είτε διανοούμενοι κουλτουριάρηδες, είτε αναγνώστες ελαφριάς λογοτεχνίας και παραλογοτεχνίας.

Μου άρεσε η σύνδεση της ζωής και της μοίρας των δύο κεντρικών ηρώων, του μικρού Ντανιέλ, που αφηγείται, και του άφαντου καταραμένου συγγραφέα Χουλιάν Καράξ του οποίου τη ζωή ερευνούν. Χαρακτήρες και ήρωες καλοδουλεμένοι σε μία δύσκολη περίοδο (Ισπανικός Εμφύλιος) και ακόμα πιο δύσκολη πλοκή με ανατροπές και μη φαινόμενα. Αγαπημένος μου φυσικά ο «κομμουνιστής», ο πολύ ιδιαίτερος Φερμίν, του οποίου οι διάλογοι ήταν πραγματικά απολαυστικοί.

Έχω την αίσθηση ότι θα μπορούσε ίσως να είναι λίγο πιο μαζεμένο χωρίς να χάσει σε συνοχή η πλοκή του, που μάλλον άπλωσε για να γίνει πιο αστυνομικό το μυστήριο.

Προσοχή SPOILER:

Εντόπισα ένα λάθος του συγγραφέα και μάλιστα δύο φορές: Εν έτεσι 1920 και 1950 ένας οικογενειακός γιατρός σε κατ’ οίκον επίσκεψη δε θα μπορούσε ποτέ να διαγνώσει εγκυμοσύνη τρεις μόλις μέρες μετά τη σύλληψη. Κάτι τέτοιο είναι αδύνατο ακόμα και σήμερα. Αυτό το δέχεσαι λοιπόν με ένα συγκαταβατικό χαμόγελο, γιατί όπως λέει και η πεθερά μου: «πώς αλλιώς θα γίνει η ταινία;».

Ευχαριστώ για τη δυνατότητα συμμετοχής στο δαχτυλίδι!  Εύχομαι πολλά ακόμα και καλά ταξίδια στο ενδιαφέρον αυτό βιβλίο!

Δημήτρης Αλεξίου