Monthly Archive: Ιανουαρίου, 2013

UNDEAD

«Μην τα διαβάζεις δυνατά! Μου έλεγε όταν μου έδινε τα κείμενά της. Της άρεσε να παρακολουθεί τα μάτια μου να κυλούν πάνω στις λέξεις της.» Μια αφήγηση της Άννας Αφεντουλίδου αφιερωμένη στη Sarah Kane.

ΤΟ ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ, Ο ΚΙΟΥΜΠΡΙΚ ΚΑΙ Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΛΕΟΝ (E)

Ο Ρωμανός Σκλαβενίτης-Πιστοφίδης ξετυλίγει το νήμα που ξεκινάει από το διαβόητο «Κουρδιστό πορτοκάλι» του Άντονυ Μπέρτζες και καταλήγει στην Περίπτωση Λεόν του Λυκ Μπεσσόν – μέσω του Στάνλεϋ Κιούμπρικ φυσικά.

ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΟΥ HAPWORTH 16, 1924

Διατρέχοντας τα γραπτά του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ παρατηρούμε μία εξέλιξη: κάθε έργο του παίρνει τη σκυτάλη από εκεί που την έχει αφήσει το προηγούμενο. Ο Γιάννης Φλυτζάνης γράφει για ένα ιδιότυπο κείμενο του αμερικανού συγγραφέα που, κατά κάποιον τρόπο, σπάει αυτή την εξέλιξη.

ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΙ ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ: «ΤΡΕΙΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ» ΤΟΥ ΕΡΙΧ ΜΑΡΙΑ ΡΕΜΑΡΚ

Μέσα από μία διαδρομή αφαίρεσης η οποία καταλήγει σε άσκηση λιτότητας 300 περίπου λέξεων, ο Δημήτρης Σαραντάρης επιλέγει έναν λόγο που δικαιώνει το αναγνωστικό ξεφλούδισμα ενός κειμένου. Σήμερα οι «Τρεις σύντροφοι» του Έριχ Μαρία Ρεμάρκ.

ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ: «Η ΑΡΙΣΤΕΡΟΧΕΙΡΗ ΓΥΝΑΙΚΑ» ΤΟΥ ΠΕΤΕΡ ΧΑΝΤΚΕ

Ο Γιάννης Καλογερόπουλος ετοιμάζεται να διαβάσει και να δει την «Αριστερόχειρη γυναίκα» του Πέτερ Χάντκε και μοιράζεται μαζί μας τις σκέψεις του για τη μεταφορά λογοτεχνικών κειμένων στον κινηματογράφο.

ΕΙΧΕ ΧΙΟΥΜΟΡ Η ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ ΓΟΥΛΦ;

Η Εύη Καρκίτη ξεκινάει από τον Γκράχαμ Σουίφτ και τον Χανίφ Κιουρέισι, από κει περνάει στις «Επικίνδυνες σχέσεις» του Λακλός και στη Βιρτζίνια Γουλφ και καταλήγοντας στον Peter Hammill μάς δείχνει πώς η οδύνη γίνεται αφήγηση.

Ο ΕΝΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΠΑΤΩΜΑΤΟΣ

Η Bookworm Sue γράφει για το μυθιστόρημα του Δημήτρη Μαμαλούκα «Κράτα μου το χέρι», ένα βιβλίο διαφορετικό από τα προηγούμενα του συγγραφέα, στο οποίο διακρίνει μάλιστα ορισμένες απρόβλεπτες συγγένειες.

ΣΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΟΥ ΧΑΡΗ ΒΛΑΒΙΑΝΟΥ (Ε)

Ο Χάρης Βλαβιανός ξεναγεί τον Χαράλαμπο Γιαννακόπουλο στη βιβλιοθήκη του και μας αποκαλύπτει ορισμένες από τις αναγνωστικές του συνήθειες.

Η ΝΥΧΤΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

«Εξαίσιοι εφιάλτες παιδιού, ιδωμένοι μέσ’ από μάτια ενήλικα». Έτσι χαρακτηρίζει με μια φράση η Κατερίνα Χανδρινού τα διηγήματα του Μπρούνο Σουλτς που διάβασε. Και μας εξηγεί γιατί πρέπει να τα διαβάσουμε κι εμείς.