ΟΙ ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΕΣ ΤΟΥ BOOKSTAND ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ… (ΜΕΡΟΣ Β’)

 Ξένιτα

Ζα Ζα, Κυριάκος Αθανασιάδης

Εκδ. Free Thinking Zone,  2012 

 

Αποφάσισα να αγοράσω τη «Ζα Ζα» σαν πρωτοχρονιάτικο δώρο για τον εαυτό μου. Μέσα σε τέσσερις μόλις μέρες βούτηξα στα βάθη της ψυχής και των συναισθημάτων μου και είδα τον εαυτό μου να βρίσκει και πάλι την «αφήγηση της δικής του ζωής»… Η «Ζα Ζα» είναι μια «γλυκιά ενόραση του μέλλοντος: μια προφητεία αυτεξουσιότητας», για όσους τολμήσουν να την αποκτήσουν.

 

Xenita

 

 Γιώτα

Δε μ’αγαπάς. Μ’ αγαπάς, Φωτεινή Τσαλίκογλου

Εκδ. Καστανιώτη, 2008

 

Είναι η ιδιαίτερη σχέση μητέρας-κόρης που είναι δύσκολο να αποσαφηνιστεί. Δύο γυναίκες, η μια να διεκδικεί κομμάτια από τη ζωή της άλλης. Γράμματα που ανταλλάσσουν γεμάτα αγάπη, πόνο, τύψεις, φόβο, απόρριψη. Επιστολές που κρύβουν εναγώνια ένα ‘’εδώ’’ αλλά και ένα επίμονο «θέλω να είμαι “εκεί’’». Δεν σου κρατάω κακία, σου κρατάω… μια απέραντη αγάπη. «Τα γράμματα φανερώνουν μια απέραντη αγάπη», εξομολογείται η Μαργαρίτα στη μαμά της, Ρίτα Λυμπεράκη, σε ένα χειρόγραφο σημείωμα στην αρχή του βιβλίου.

 

Γιώτα Κωνσταντινίδου

 

 

 SONY DSC

Ακόμη μετράω άστρα…

Αγαπημένα μου γραπτά νιώθω εκείνα  στα οποία  γυρίζω και ξαναγυρίζω,  και όταν το κάνω επιστρέφει  μέσα μου το  »μούδιασμα» της πρώτης φοράς που τα διάβασα.

Ο Τέννεσι Γουίλιαμς στο μονόπρακτό του «Μίλα μου σαν τη βροχή», η  οσμή  του άοσμου  Γκρενούιγ στο «Άρωμα»’ του Ζισκίντ, τα «Αποσπάσματα Ερωτικού Λόγου» του Ρολάν Μπαρτ, ο υπέροχος λόγος του Λειβαδίτη και του Καρούζου, και πολλών άλλων ποιητών και συγγραφέων. Κι ακόμα θυμάμαι την πρώτη φορά που αισθάνθηκα  ότι οι ιστορίες  είναι μαγικές ακόμη κι όταν δεν μιλούν για δράκους και ταξίδια στο κέντρο της Γης.

«Οι μέρες από ‘κει και μετά πέτρωσαν. Πηγαίνανε αργά σαν συντέλειες. Η ζωή ήταν σαν ένα σκοτεινό τέρας, που ήρθε για να φάει τα όνειρα. Η ευτυχία της ήταν καμωμένη με αποφόρια. Το σπίτι ζούσε στο μισόφωτο. Κάποτε πέρασε, σα μια μικρή σπίθα ήλιου, ένα παιδάκι, έκανε να φιλήσει κάποιο χέρι… έφυγε, δεν ξανάρθε.»

Μενέλαος Λουντέμης, Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα

Εκδόσεις Δωρικός, Αθήνα 1977, σελ. 174

 

Παλιό το βιβλίο μου, με κάπως  κιτρινισμένες σελίδες. Μυρίζει ακόμη υπέροχα.

Βίκη Βλάχου

 

 Πανταλλού

Φυλλομετρώ, διαβάζω σελίδες δώθε κείθε. Όπου και όποτε βρω ευκαιρία, χάνομαι σε λέξεις και τυπωμένη μελάνη. Στερημένα ρουφώ άτακτες και τακτοποιημένες σκέψεις που έκανε πριν από μένα ή ταυτόχρονα (δεν ξέρω) κάποιος άλλος ή κάποια άλλη για ‘μένα. Δοξολογώ μεταφραστές και επιμελητές, αναγνωρίζω ύφη, φαντάζομαι, σκέφτομαι, ταξιδεύω, μα περισσότερο από όλα ερωτεύομαι συγγραφείς και γραφές. Οι προτάσεις έρχονται και παρέρχονται. Ενίοτε μου αφήνουν απορίες. Άλλοτε μου γεμίζουν κενά. Ένα είναι σίγουρο… το είδος και το βάθος της ανάγνωσης, καθώς και τα αποτελέσματά της, φέρουν την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά που έχει εξασφαλίσει η προϋπηρεσία του καθενός στις ασκήσεις τριβής μαζί της.

 

Μαρία Κυριακίδου aka Pantallu

Στο χέρι: Εισαγωγή στην Ψυχανάλυση, Sigmund Freud

 

 

Πολυξένη

Ντέηβιντ Χ. Λώρενς, Ερωτευμένες γυναίκες, μτφ. Γιάννης Λάμψας

Εκδ. Εξάντας, 1993

 

Mία και μόνο πρόταση ήταν αρκετή για να το αγαπήσω τόσο: «Καλύτερα να πεθάνεις από το να ζεις μηχανικά μια ζωή που είναι επανάληψη επαναλήψεων.»

 

Polyxeni Bookdust

Αναγνώστριες Bookstand

Δημιουργία κολάζ: Αλίκη Λ.