ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

City Lights-Poetry Room

Πάντα μού άρεσε να διαβάζω την ποίηση σε μετάφραση. Στην πραγματικότητα, έτσι την προτιμώ περισσότερο.

Ποίηση είναι ο ήχος που κάνει μια γλώσσα καθώς δραπετεύει σε μιαν άλλη.

Ό,τι νομίζεις πως έχεις χάσει είναι απ’ αυτά που, καθώς λέμε, καλύτερα να τ’ αφήνεις στη φαντασία σου.

Ακόμα κι ένα μέτριο ποίημα αποκτάει έτσι μιαν άφατη ουσία.

Όσο μεγαλύτερη η εμπλοκή του αναγνώστη τόσο μεγαλύτερη η απόλαυση.

Μια κακή, μια αδέξια μετάφραση, είναι κι η πιο γοητευτική.

Ποίημα είναι ό,τι δεν μπορεί να σκοτώσει ο μεταφραστής.

Η θέλησή του για επιβίωση, η προθυμία του ν’ αποχωριστεί τις ρίζες του και ν’ αφήσει την πατρίδα του είναι αξιοθαύμαστη. Για να μην πω ρωμαλέα.

Ένα αμετάφραστο ποίημα είναι υπερβολικά προσκολλημένο στον συγγραφέα του. Είναι υπερβολικά άκαμπτο.

Ένα αμετάφραστο ποίημα που συγκρατεί το νόημά του, του οποίου τα όρια φυλάσσονται αυστηρά, καλύτερα να μείνει άγραφο.

Για πολλά χρόνια, αντέγραφα συγγραφείς απ’ όλο τον κόσμο. Ώσπου μια μέρα το συνειδητοποίησα, είναι μάλλον τον μεταφραστή που μιμούμαι, όχι τον ποιητή. Η ιδέα μού αρέσει πολύ και με κάνει να θέλω να γράψω περισσότερο.

Τι υπέροχο που θα ‘τανε να μάθει κανείς γαλλικά για να διαβάσει Γουίλιαμ Κάρλος Γουίλιαμς.

Οι μεταφραστές είναι οι πραγματικοί υπερβατιστές.

Elaine Equi

(μτφ. Χαράλαμπος Γιαννακόπουλος)

IMG_0326