Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΣΑΙ ΒΑΡΕΤΟΣ

Boredom__The_Real_Bored_People_by_shwalin

Είναι κάποια βιβλία που σε ξεμπροστιάζουν. Και όταν τα ξεφυλλίζεις, τα μάγουλά σου γίνονται ντομάτες και τα μάτια καρφώνονται στο πάτωμα. «Η τέχνη του να γίνεσαι βαρετός με τις ταξιδιωτικές σου αφηγήσεις» είναι ένα τέτοιο βιβλίο: ανάθεμα την ώρα και τη στιγμή που ο Matthias Debureaux χτύπησε το πρώτο του γράμμα στο πληκτρολόγιο!

Στις πρώτες κιόλας παραγράφους απομυθοποιεί τις ταξιδιωτικές αφηγήσεις τόσο σαρκαστικά που πιάνεις το κούτελό σου και υπόσχεσαι σιωπηλά ότι δεν θα το ξανακάνεις ποτέ. Περιγελά τον ταξιδιώτη που, επιστρέφοντας, ανακεφαλαιώνει τις εμπειρίες του, καρυκεύει τις ιστορίες και πλάθει σκάνδαλα που μπορεί και να υπήρξαν, αλλά πιθανώς δεν υπήρξαν ποτέ. «Αυτή είναι η ευκαιρία να λάμψετε και να κερδίσετε οπωσδήποτε το θαυμασμό όλων» γράφει, ενώ πιθανώς πνίγεται στα γέλια.

Οι ταξιδιωτικές αφηγήσεις είναι η μισή απόλαυση. Αφηγούμενοι τις περιπέτειές μας, στην πραγματικότητα τις επιμηκύνουμε. Πληρώνοντας μία μπάλα παγωτό, αγοράζουμε δύο. Η ανάγκη για την εξιστόρηση της περιπέτειας παραμένει, ακόμα και αν δεν υπήρξε ποτέ αληθινή περιπέτεια· ακόμα και αν οι μαϊμούδες απλώς κοιτούσαν αδιάφορα από κάποιο κλαδί, ενώ η φωτογραφική σου μηχανή βρισκόταν ασφαλής στη θήκη της.

Όσοι ταξίδεψαν ποτέ, ένιωσαν τον ίδιο πειρασμό. Ο Όμηρος, ο Μέλβιλ, ο Κόνραντ, όλοι υπερέβαλλαν στις ιστορίες τους. Τα φρούτα δεν μαγεύουν, τα πλοία δεν γλιτώνουν από τυφώνες και οπωσδήποτε δεν υπάρχουν Κύκλωπες.

“Heureux qui comme Ulysse a fait un beau voyage” έγραψε ο Ζοακίμ Ντι Μπελέ και ο Debureaux έσπευσε να τον κατακεραυνώσει: “Chiant qui, comme Ulysse…”. Πληκτικός, σπαστικός και μυθομανής, όπως συμπληρώνει σε άλλο σημείο. Κυρίως μυθομανής, δηλαδή.

Πόσο αληθινό ήταν το ταξίδι του Οδυσσέα; Ελάχιστα. Άλλωστε, αν ήταν αληθινό, σίγουρα δεν θα ήταν η Οδύσσεια. Θα ήταν ένα δύσκολο, πραγματικό ταξίδι. Η πραγματικότητα όμως δεν είναι αρκετή. Κι ο Όμηρος το γνώριζε καλά.

Χωρίς τη μυθομανία, ο κόσμος θα ήταν λιγότερο όμορφος. Ο άνθρωπος θα χρειαζόταν πολλαπλάσιο χρόνο για να διανύσει την ίδια απόσταση. Πράγματι, οι όμορφες ιστορίες συμβαίνουν μόνον σε όσους μπορούν να τις πουν. Και μερικές φορές, λέγοντάς τες, ζεις στ’ αλήθεια τις πιο φοβερές περιπέτειες.

Ρωμανός Σκλαβενίτης-Πιστοφίδης

agra001