ΣΥΛΛΕΓΟΝΤΑΣ ΗΛΙΟ – 5 ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΛΙΑΣ

243284_bfa_size640x640

Ελάχιστη επιφάνεια

Στην παραλία αντί για άμμο

υπάρχει μικρό, λευκό βότσαλο.

Πονάει να περπατήσεις πάνω του με γυμνά πόδια

και να ξαπλώσεις χωρίς πετσέτα.

.

Τον παρατηρώ που μόλις βγήκε

από τη θάλασσα και ξάπλωσε δίπλα μου.

Λέει αστεία, είναι ευδιάθετος

και οι άλλοι ανταποκρίνονται.

.

Μέσα στη γενική ευθυμία

λίγο αργώ ν’ αντιληφθώ πως σέρνεται,

αναδιπλώνεται και ξαναπέφτει πότε πλάγια

και πότε ανάσκελα.

Μ’ αναζητάει, μετατοπίζεται

και κάνει κύκλους γύρω μου,

πάνω στα σκληρά βότσαλα,

χωρίς να νοιάζεται αν τρυπιέται και πονάει.

Γέμισε σημάδια να τ’ ανακατεύει,

να χώνεται βαθιά τους.

Κάποτε κάνει πως μπερδεύεται,

στηριγμένος στην πλάτη σηκώνει τα πόδια στον αέρα

και με δεξιοτεχνία τα φέρνει δίπλα στα δικά μου.

Μόλις αγγιζόμαστε στ’ ακροδάχτυλα.

Μου αρκεί που σε μία ελάχιστη επιφάνεια μ’ αγγίζει:

μέσα απ’ αυτήν δίνομαι και αποδέχομαι.

Αμοιβαία μέσα από τα ακροδάχτυλα επικοινωνούμε.

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Παρακαταθήκη Ηδυπάθειας

 

***

 219890722_705d2999b8_z

Δυσπρόσιτος μεσημεριάτικος πόθος

είναι δίπλα μου ξαπλωμένη

και διαβάζει

.

έξω απ’ το λυόμενο

στην ταράτσα του νησιώτικου σπιτιού

η μπουγάδα χτυπιέται στον άνεμο

κι αναχωρεί το σχήμα της

.

απέναντι τα βουνά λεία

και ίσια η θάλασσα είναι

.

ενώ πέρα στο βάθος ζεστά

τα σύννεφα παραθερίζουν τους πόθους τους

εμφανίζομαι συννεφής, ξάφνου εξόριστος

.

κι από κει την βλέπω την ορέγομαι και γράφω

Σάκης Σερέφας,  Λεζάντα για μια φωτογραφία

 

***

24247761_2cad8839b2_b 

Οδηγίες χρήσης

Λύσε το κουμπί πάνω από το στήθος

Ξάπλωσε δυο βήματα απ’ το φλοίσβο

Άνοιξε τα χέρια την αυγή

Τράβηξέ με στη μορφή σου

Φίλα με γλυκά ν’ ανάψουν οι πυγολαμπίδες

Χόρεψέ με γυμνή

Σβήσε κάθε φόβο κι ενοχή

Έρωτα παράνομε δίπλα στο κύμα

Πάρε με και κάνε με απ’ την αρχή γυναίκα

Λέρωσε κάθε βότσαλο

Λευτέρωσέ με.

Μαίρη Αλεξοπούλου, Έρωμαι

 

***

 tumblr_l9kvgxL54J1qztk1wo1_500

Πρωινά

Βράχια βουλιμικά

κι εγώ γυμνή

στο μυτερό το κύμα

.

να πολεμάω τη θάλασσα

να χώνεται

.

το αλάτι

.

στον πιο ζεστό κολπίσκο

.

να πονάει η χαρά της επαφής

το ατελείωτο του παντός

η μάχη

.

ριγώ

ως το κόκαλο

.

βήμα λυγερό

στην ανοιχτή θάλασσα

χάραξέ με.

Μαίρη Αλεξοπούλου, Έρωμαι

 

***

 nude on bed

Ο κύριος Φογκ πάει διακοπές

Είπε κάποτε ο κύριος Φογκ

να πάει διακοπές.

– Βαθιά μέσα σε μια πολυθρόνα

έχω μπροστά μου μια θάλασσα

σκέφτηκε αμέσως.

Πού να πηγαίνω τώρα σε άλλη

αφού είναι ίδια

όλ’ η θάλασσα.

Εξάλλου εγώ δεν κολυμπώ

διότι δεν είμαι ψάρι.

– Βουνό λοιπόν

αναφώνησε ο κύριος Φογκ

και γύρισε

από την άλλη μεριά

την πολυθρόνα του

Γιάννης Βαρβέρης, Ο κύριος Φογκ

1459_10200854318614191_1560330667_n