ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ

970249_520750364664429_1960435853_n

«Si hortum in bibliotheca habes, nihil deerit.»
(If you have a garden and a library, you have everything you need.)

Marcus Tullius Cicero, ad familiares IX, 4, to Varro

Ομολογώ: το όνειρό μου είναι ένα σπίτι με μεγάλο κήπο, κοντά στη θάλασσα (όνειρο είναι, όπως θέλω θα το φτιάξω!). Και θα έχει μόνο τα βασικά δωμάτια, τα απολύτως απαραίτητα: κουζίνα, μπάνιο, ένα υπνοδωμάτιο κι ένα γραφείο-βιβλιοθήκη. Εννοείται πως βιβλία έτσι κι αλλιώς θα υπάρχουν παντού (αλλιώς δεν χωράμε). Και θα διαβάζω στον κήπο, στη σκιά των δέντρων, ανάμεσα στα ανθισμένα λουλούδια – όταν τελειώνω πια από τις κηπουρικές εργασίες.

Όνειρα θερινής νυχτός; Μπορεί. Αλλά τις μέρες και τις νύχτες του καλοκαιριού, διαβάζουμε οπωσδήποτε έξω. Σε ό,τι έχει ή μπορεί να βρει κανείς που να μοιάζει με “κήπο”. Δεν χρειάζονται πολλά: μια αναπαυτική πολυθρόνα, ένα μπολ με φρούτα (προαιρετικά), κάτι να πίνεις και μερικά φυτά τριγύρω – et voilà!

1069897_520750467997752_670993848_n

Όσο για το τι να διαβάσει κανείς στον κήπο, όρεξη νά ‘χεις! Τόσα πολλά βιβλία, τόσος λίγος χρόνος – έτσι κι  αλλιώς.

Ξεκίνα με αστυνομικά: αγαπημένα όλο το χρόνο, στο φόρτε τους το καλοκαίρι.  Πιάσε ένα από τα “λυχναράκια” της θείας Αγκάθα, κάτι από George Simenon, αν θες John Le Carré, Paco Ignacio Taibo II, James Ellroy, Patricia Highsmith, Ian Rankin,  Gillian Flynn· έναν από τους Σκανδιναβούς που έγιναν γνωστοί τελευταία (Νέσμπο, Λέγκμπεργκ, Άρνε Νταλ κ.λπ.) ή Έλληνες –  Γιάννη Μαρή, Πέτρο Μάρκαρη, Φίλιππο Φιλίππου, Τιτίνα Δανέλλη, Ανδρέα Αποστολίδη, Τεύκρο Μιχαηλίδη, Χίλντα Παπαδημητρίου, για να αναφέρω μερικούς μόνο. Ό,τι και να διαβάσεις πάντως, είναι βέβαιο πως καλά θα περάσεις!

Τα καλοκαίρια βρίσκω πάντα χρόνο να διαβάσω βιβλία που δεν προφταίνω το χειμώνα – μεγαλύτερα, πιο δύσκολα, πιο χρονοβόρα. Διάβασα, ας πούμε, σε ένα καλοκαίρι, άπαντα τα έργα του Κόου -μεταξύ των οποίων και το αγαπημένο μου “Σαν τη βροχή πριν πέσει” (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, εκδόσεις Πόλις)-, του Ροθ, του Φράνζεν. Και πολλές καλοκαιρινές μέρες πέρασα όμορφα διαβάζοντας Έβερετ – “Το Σβήσιμο” (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου, εκδ. Πόλις) το αγάπησα πραγματικά. Διασκέδασα, επίσης, με τα πέντε βιβλία της “τριλογίας” του Ντάγκλας Άνταμς  και ήταν μία από τις λίγες φορές που έχω γελάσει δυνατά διαβάζοντας!

1070071_520751057997693_1010341119_n

Τούτο το καλοκαίρι έχω σκοπό να διαβάσω το «Η χαμένη βιβλιοθήκη του αλχημιστή», του Μαρτσέλο Σιμόνι (μτφρ. Βασίλης Τριανταφύλλου, εκδ. Αιώρα). Μου αρέσουν τα βιβλία που μιλάνε για βιβλία και βιβλιοθήκες, κι αυτό είναι το δεύτερο του συγγραφέα που κυκλοφορεί. Έχει Μεσαίωνα, θρησκευτικές έριδες, ανελέητες διώξεις και χθόνιες ίντριγκες – μια χαρά τ’ ακούω για καλοκαιρινό ανάγνωσμα. Όπως είναι και η «Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων», του Ζαν – Μισέλ Γκενασιά (μτφρ. : Φωτεινή Βλαχοπούλου, εκδ. Πόλις). Ένα παιδί ανακαλύπτει αισιόδοξους φίλους σε μια σκακιστική λέσχη στο Παρίσι – κι εσύ ανακαλύπτεις ένα έξοχο, καλογραμμένο μυθιστόρημα.

Θέλω, επίσης, να διαβάσω το «Η πόρτα στη σκάλα», της Λόρι Μουρ (μτφρ. Μαργαρίτα Ζαχαριάδου, εκδ.  Πόλις). Τοιχογραφία της σύγχρονης αμερικάνικης κοινωνίας, γραμμένη με χιούμορ, με γλώσσα φρέσκια – ανυπομονώ, για την ακρίβεια, να το ξεκινήσω.

Είναι δύσκολο να προτείνεις βιβλία σε ανθρώπους που δεν γνωρίζεις – επιμένω πάντα πως το διάβασμα είναι μια απόλυτα “μοναχική” εμπειρία, και ο καθένας μας βρίσκει τελικά μόνος τι του αρέσει, τι του ταιριάζει. Αρκεί να βρει χρόνο και διάθεση για διάβασμα – κι έναν κήπο.  😉

Νατάσσα Συλλιγνάκη

998819_520750737997725_370954589_n