ΜΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΜΕ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

001

Το ανακάλυψα τυχαία, στις καλοκαιρινές προσφορές του βιβλιοπωλείου. Ο τίτλος του μου τράβηξε αμέσως την προσοχή από σινεφιλική διαστροφή. Ύστερα, ξεφυλλίζοντας κάποιες σελίδες έπεσα πάνω σε τίτλους αγαπημένων ταινιών. Αυτό ήταν.

Υπάρχουν βιβλία που, χωρίς να είναι κατ’ ανάγκην αριστουργήματα, διαθέτουν εκείνη την πολύτιμη ιστορία με το συναισθηματικό φορτίο που μπορεί να σε συνεπάρει μέχρι το τέλος. Μια τέτοια περίπτωση είναι «Η Κινηματογραφική Λέσχη» (μτφ. Γιώργος Καλαμαντής, εκδ. Πατάκη) του Ντέιβιντ Γκίλμουρ. Παλαιός κριτικός κινηματογράφου, συγγραφέας και καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Τορόντο, ο Γκίλμουρ τόλμησε το 2007 να κυκλοφορήσει μια αυτοβιογραφική ιστορία για τη σχέση του με τον γιο του.

Σε ηλικία 15 ετών ο Τζέσε Γκίλμουρ αισθάνεται μια βαθύτατη απέχθεια για το σχολείο ενώ οι μαθητικές του επιδόσεις πάνε από το κακό στο χειρότερο. Από την άλλη, ο πατέρας του βρίσκεται σε μια δική του κρίση ταυτότητας βλέποντας τα επαγγελματικά και τα οικονομικά του να μην ευδοκιμούν. Προβληματισμένος με τη συμπεριφορά του έφηβου γιου του, ο Ντέιβιντ Γκίλμουρ παίρνει το ρίσκο μιας απόφασης που προφανώς θα επηρεάσει την πορεία και των δύο: προσφέρει στον Τζέσε τη δυνατότητα να σταματήσει το σχολείο, χωρίς καμία υποχρέωση εκ μέρους του! Ο νεαρός Τζέσε μπορεί να σηκώνεται ό,τι ώρα θέλει από το κρεβάτι του, να μην εργάζεται και να μη συμμετέχει στα έξοδα του σπιτιού, αρκεί βέβαια να μην κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών και να δεχτεί τρεις φορές την εβδομάδα να παρακολουθεί μαζί με τον πατέρα του ταινίες που θα επιλέγει εκείνος. Όσο απλοϊκοί κι αν φαντάζουν οι όροι του πατέρα προς τον γιο, το κινηματογραφικό ταξίδι που θα αρχίσει θα δώσει την ευκαιρία και στους δύο να αναθεωρήσουν τη σχέση τους και να αισθανθούν πιο ουσιαστικό, ένα πραγματικό δέσιμο μεταξύ τους. Από τα “400 χτυπήματα” στον “Εξορκιστή”, και από εκεί στη “Λάμψη” του Κιούμπρικ, στο “Ραν” του Κουροσάβα, στο “Τραγουδώντας στη Βροχή”, στο “Παλπ Φίξιον” και σε τόσες άλλες ιστορίες που θα δώσουν την ευκαιρία στον μεσήλικα πατέρα να αντιληφθεί από τη μια τον πλούτο των δικών του εμπειριών και από την άλλη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που διαθέτει η νεότερη γενιά, αυτή του γιου του. Ο νεαρός γιος, με τη σειρά του, μπαίνει σε μια πλούσια διαδικασία ερεθισμάτων, ηθικών συμβολισμών και καταστάσεων που, χωρίς αμφιβολία, του προσφέρουν πλήθος συγκινήσεων και μαθημάτων για τη ζωή. 

Η Κινηματογραφική Λέσχη θα προσφέρει στους δύο άντρες την ευκαιρία να ξαναορίσουν το δρόμο τους. Ο νεαρός Τζέσε θα σηκωθεί από τον καναπέ και θα επιζητήσει το πεπρωμένο του ξαναγυρνώντας στο σχολείο. Ο μεσήλικας Ντέιβιντ θα βρει την άκρη ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν, για να προχωρήσει στο μέλλον.

Η Κινηματογραφική Λέσχη είναι ένα ταξίδι γονεϊκής αγάπης, γουντιαλενικής ψυχανάλυσης και σινεφιλίας, που σίγουρα κερδίζει τον αναγνώστη. Στα συν της Λέσχης θα βρείτε και την απολαυστική λίστα με τις ταινίες που είδαν πατέρας και γιός πριν ξαναφτάσουν στη νέα εκκίνηση τους.

Γιάννης Γκροσδάνης