Category Archive: «Ο Βυσσινόκηπος πουλήθηκε»

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ, XII

«Η απόσταση στον χώρο είναι μία ακλόνητη πραγματικότητα». Αφοπλιστικά θραύσματα σκέψεων του Δημήτρη Σαραντάρη.

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ, XI

«Ναι, ναι, πρέπει να ήταν ρυτίδα, έτσι τη λένε, εκείνη η πτυχή τής γοητείας της.» Στιγμιότυπα, εικόνες, θραύσματα σκέψεων από τον Δημήτρη Σαραντάρη.

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ, X

««Αμφιβάλλω», σημαίνει ότι αρχίζω να μπαίνω σε διαδικασία προσωπικού δράματος.» Στιγμιότυπα, εικόνες, θραύσματα σκέψεων από τον Δημήτρη Σαραντάρη.

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ, ΙΧ

“Το χέρι της στα χέρια του. Ό,τι και να αρθρωνόταν εν τω μεταξύ, θα λειτουργούσε διαλυτικά.” Στιγμιότυπα, εικόνες, θραύσματα σκέψεων από τον Δημήτρη Σαραντάρη.

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ VIII

«Γράφοντας δημιουργείς το σπίτι και τον κήπο σου. Κάνοντάς το συχνά, δημιουργείς και τον μαντρότοιχό σου.» Στιγμιότυπα, εικόνες, θραύσματα σκέψεων από τον Δημήτρη Σαραντάρη.

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ, VII

«Ξεχνάμε γιατί ζούμε. Ξεχνάμε καθώς ζούμε. Ζούμε και γι’ αυτό ξεχνάμε.» Στιγμιότυπα, εικόνες, θραύσματα σκέψεων από τον Δημήτρη Σαραντάρη.

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ VI

“Απαιτεί μεγάλο αγώνα η ανάφλεξη και κατόπιν η πυράκτωση της σκέψης στην άπνοια της επαρχίας.” Στιγμιότυπα, εικόνες, θραύσματα σκέψεων από τον Δημήτρη Σαραντάρη.

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ, V

“Πάντα θα θυμάται το χέρι της. Θεσσαλονίκη 1985, στο γεμάτο λεωφορείο.” Στιγμιότυπα, εικόνες, θραύσματα σκέψεων από τον Δημήτρη Σαραντάρη.

Ο ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ, IV

«Ήταν εξαντλητικά ερωτεύσιμη: Άπαξ και τη συναντούσες δεν υπήρχε μέση οδός.» Στιγμιότυπα, εικόνες, θραύσματα σκέψεων από τον Δημήτρη Σαραντάρη.